Met het fotograferen van Venetië maakt de kunstenaar zich vooral meester van de paradox van deze archipel die zowel wordt gewiegd op de constante stroom van het water als verstard door het overvloedige patrimoniale erfgoed. De clichés die hij er realiseert zijn iconische plaatsen zoals het San Marcoplein, het eiland San Giorgio Maggiore of de grachten en hun gondels die de stad accentueren. Deze openbare ruimtes verschillen volgens hem van die men aantreft in andere westerse steden door hun lagunekarakter en hun onophoudelijke beweging.