Didier Claes werd in 1965 geboren in een klein stadje in België, in het hart van een staalindustrie. Vanuit bescheiden omstandigheden beleefde hij een moeilijke jeugd en adolescentie waarin zijn smaak voor tekenen en artistieke disciplines niet goed werd gewaardeerd. Hij slaagde er echter in om zich in te schrijven aan een school voor beeldende kunst en richtte zich in 1993 tot de architectuur. Na een burn-out keerde hij terug naar zijn eerste passie: beeld en digitale transformatie. "Het begon allemaal vanuit een droom", legt hij uit, "ik vloog naar de top van een berg waar ik uitzicht had op een ongelooflijk landschap. Een droom van de wereld zoals de tuin van Monet. Dit landschap inspireert mijn huidige werk. " Gefascineerd door de impressionisten en in het bijzonder het werk van Claude Monet, zijn zijn foto's nevenschikkingen van landschappen: "Ik werk in opeenvolgende lagen aan een basislandschap", zegt hij, "een beetje zoals filters, maar dan gebaseerd op bloemen." Hij rangschikt zijn bloemen en past de kleuren aan op basis van zijn inspiratie, met een oneindig aantal variaties en uiteindelijk een ultieme hoop: "Misschien op een dag slechts één foto kunnen maken met al mijn afbeeldingen, gewoon om mij dichterbij te brengen aan deze droom die ik had."