Wat Sara Fraysse interesseert, is niet de stad als geheel, maar juist wat we nooit echt opmerken: een gevel, de hoek van een schaduw, de structuur van een gebouw, een lege ruimte tussen twee doorgangen. Uit deze fragmenten van de werkelijkheid, stedelijk of natuurlijk, creëert ze contemplatieve scènes, die bijna in de tijd lijken te zijn bevroren. Haar werk is opgebouwd rond drie terugkerende elementen: kleur, licht en architectonische vorm. De composities zijn bewust minimalistisch, volledig grafisch en tot de essentie teruggebracht. Ze besteedt bijzondere aandacht aan natuurlijk licht – diffuus, strijklicht of gesluierd – dat vormen boetseert en haar beelden hun bijna dromerige sfeer geeft. "Elk beeld is een uitnodiging tot contemplatie, een moment van stilte waarin de kijker wordt uitgenodigd de ruimte te ervaren en het onzichtbare dat het zichtbare bewoont te bevragen," legt ze uit. Ze streeft er minder naar een plek te documenteren dan de essentie ervan te onthullen, in de overtuiging dat een goed geconstrueerd beeld voldoende is om emotie op te roepen. Het is diezelfde zoektocht naar rust die we terugvinden in haar series die ze in Montreal maakte, zelfs in de duizelingwekkende sfeer van een kermis.