Benoît Rajau ontdekte fotografie als tiener, toen zijn vader hem in de zomer een Konica-camera en twee objectieven gaf: een 24mm en een 135mm. Met hem leerde hij de essentiële basisprincipes: de subtiele relatie tussen ISO, sluitertijd en diafragma. Toen hij naar school ging, vond de camera vanzelfsprekend zijn plek in zijn rugzak. Gelukkig had zijn middelbare school een fotoclub. Hij ontdekte het zwart-witlab en ervoer de totale vrijheid van de fotografie, met een voorliefde voor evenementen waar hij de professionals met afgunst observeerde. Na zijn middelbareschooldiploma zou een beslissende ontmoeting zijn carrière veranderen: terug van een reis naar Polen ontmoette hij Bruno Barbey, die hem uitnodigde om zijn assistent te worden bij het fotoagentschap Magnum. Hoewel zijn stijl vandaag de dag is geëvolueerd, is er nog steeds een rode draad: de aandacht voor compositie, de hoeksteen van zijn werk.