Lavinia Cernau

1. Verandert het fotograferen van een vrouw als vrouw daadwerkelijk iets aan je relatie met het model, of aan het verloop van de fotosessie?
Mijn doel bij elke fotosessie is om die momenten vast te leggen, die fracties van een seconde waarin mijn onderwerp(en) hun kwetsbaarheid, vooral hun menselijke natuur, tonen en volledig in het hier en nu leven; dat was ook het geval bij deze foto's.
2. Zijn er visuele conventies die voortkomen uit de mannelijke blik die u bewust hebt willen ontmantelen, of juist toe-eigenen?
Ik zie het graag als een constructie, als een manier om mijn eigen scènes te creëren. Ik ben een erg visueel ingesteld persoon en visualiseer de scène daarom van tevoren; alles zit al in mijn hoofd voordat ik ook maar begin met de enscenering. Voor mij draait het ook allemaal om spontaniteit: ik laat de modellen bewegen en met me interageren, waardoor het uiteindelijk een samenwerkingsproces is. Dat dit hele proces onbewust beïnvloed wordt door de mannelijke blik – of welke blik dan ook – is duidelijk, maar ik ben er oprecht van overtuigd dat mijn visuele stijl als fotograaf voor zich spreekt.
3. Hoe hebben je eigen lichaam en je eigen ervaring als vrouw invloed gehad op de manier waarop je een moment kadert, ensceneert en kiest?
Het is inherent aan mijn vrouwelijke benadering van fotograferen, kadreren en uiteindelijk het kiezen van het juiste moment, maar ik denk dat het bovenal gebaseerd is op mijn instinct en de energie die tussen mij en het onderwerp stroomt; het is meer een kwestie van individualiteit, het is zowel een kwestie van zelfvertrouwen als van instinct.
4. Herken je jezelf in wat je fotografeert, of is het juist de afstand tussen jou en het onderwerp die je interesseert?
Bij elke foto die ik maak, is er ongetwijfeld een deel van mij dat de stemming, de energie en alles wat ik op dat precieze moment ben, bepaalt en weerspiegelt.
5. Denk je dat er zoiets bestaat als een duidelijk "vrouwelijke blik", of vind je dit een te simplistische benadering?
Ik denk dat we als mensen allemaal een uniek perspectief op de wereld hebben, en dat geldt des te meer voor fotografen. Het concept van een "vrouwelijke blik" lijkt vanuit dit oogpunt inderdaad enigszins beperkend.
6. Wat is jouw visie op stellen, liefde en tederheid?
Het is voor elk stel iets heel bijzonders, en voor mij zijn er door mijn zoeker zoveel gevoelens en emoties die ik kan voelen en vastleggen; ik denk dat het de rijkdom van de menselijke ervaring is en het vermogen om iemands emoties en gevoelens te tonen, wat voor ons fotografen zo krachtig is; vanaf daar hangt alles af van je visie als kunstenaar.
7. Hoe verrijken deze foto's de presentatie van uw werk, dat doorgaans de nadruk legt op de kunst van het leven?
Voor mij draait alles om de kunst van het leven; deze foto's zijn daarom eigenlijk gewoon een paar beelden waar ik heel trots op ben, omdat ze mijn visie en filosofie belichamen.
8. Welk verhaal vertelt jouw serie? En wat is de bijdrage ervan aan het project "Vrouw door vrouwen"?
Het is zo vol emotie en tederheid, zoveel leven en liefde! Het is een cliché, maar het gaat erom in het nu te leven en in het moment te zijn. Het feit dat Sarah en Marco een echtpaar zijn, helpt enorm, en het voelt allemaal zo echt, zo krachtig, tenminste voor mij.
Ik denk dat mijn serie simpelweg een ander perspectief biedt, maar tegelijkertijd is ze heel toegankelijk, zelfs conventioneel. Ik houd graag alles simpel.