Bernhard Hartmann vereeuwigde de grote leeszaal van de New York Public Library, bekend als de Rose Room, op een zeldzaam moment: de hele zaal was leeg, vlak voordat deze voor studenten openging. In deze fotografische compositie is alles perfect uitgelijnd. De lange houten tafels strekken zich uit en geven het beeld een centraal perspectief. Op elke tafel staat een klein lampje, waarvan het warme licht de hele lengte van de zaal verlicht. De massief bronzen kroonluchters hangen op regelmatige afstanden. Aan het plafond omlijsten vergulde cassetten de grote fresco's van bewolkte luchten, geschilderd in 1911 door James Wall Finn ter gelegenheid van de opening van het gebouw. De zaal is een puur voorbeeld van de Beaux-Arts-stijl, de Amerikaanse architectuurstroming die direct geïnspireerd was door de École des Beaux-Arts in Parijs. De hoge, gewelfde ramen laten het daglicht binnen. Hartmann koos zijn kader zorgvuldig, zodat er geen lijnen onderbroken zouden worden: de muren zijn perfect recht, net zoals in de werkelijkheid. Deze kunstfoto is een eerbetoon aan architectuur, schoonheid en hun kalmerende werking op de geest.